این روزها همه از انرژی مثبت و منفی می گویند. بعضی هم از کلامات جدید تر استفاده می کنند به جایش:فاز مثبت و منفی

حالا شما بگو قطب مثبت و منفی. از این دو قطبی ها خسته شدم. و به تازگی دوستی میخواست عکس این تئوری ها را ثابت کند. که مثبت اندیشی هم باعث ایجاد درد و شکست میشود و ...

حالا کی بالاخره مردم خسته می شوند از این نگاه های مثبت و منفی نمی دانم.

این روزها راستش ذهنم بیشتر مشغول وضعیت موجود است. و ابلهانه تحلیل کردن اوضاع.

دوستی که فهمید نگران هستم از روی دوستی - و نه خیال کنید دشمنی یا نفهمی یا بلد نبودن راه و رسم دوستی و اینا- گفت : هه به چه چیزهایی فکر میکنی. من اصلا نگران نیستم

لازم نیست اضافه کنم توی همه ی موارد این طور برخورد میکنه. مثلا اگر من در حل مسئله ای مونده باشم میگه من هرگز با این مسئله مواجه نشدم. یادش میره که همین اواخر با همان مسئله درگیر بود و زنگ زد و من کلی بهش دلداری دادم و اخرش گفت مرسی خوب شد باهات حرف زدم و حالا مسئله رو بهتر می بینم و راه حل رو.