نه اینکه خیلی بی کار باشم. فقط چشم هام درد می کنه و نمی تونم مطالعه کنم. یک دفعه یاد کتاب های صوتی می افتم که دوستی برام اورده. می دونم. می دونم که کپی رایب و ... و ضمنا می دونم که اغلب خیلی بد می خونن کتاب ها رو . در هر حال به این اسم برمی خورم که همیشه دلم می خواسته بخونم و فرصت نبوده.

"روی ماه خداوند را ببوس"! عجب اسم غلط اندازی. شروع به خوندن که می کنه این گوینده ی بدصدا، حرصم می گیره. از تاکیدهای بی جا. انگار اصلن زبان فارسی بلد نیست. مثلا وقتی می گه :" با دست هاش نگه داشته بود" همچین روی دست تکیه می کنه انگار با چیزی دیگه هم میشه مثلا - البته هرچی فکر کردم یک جمله از توی متن بگم به ذهنم نیومد. خدا رو شکر همه رو زودی دیلیت کرد-
اما غلط های آشکار، از این ها چی بگم؟ بگذارم به حساب بی سوادی کسی که می خونه، یا نویسنده. نکند اصلن این خواننده کلک زده و جمله ها را عوض کرده؟! نه. نمی شود که. مثلا ممکن است یکی را اشتباه بخواند. اما این همه تفاوت زمان، یعنی یک باره از حال استمراری به گذشته رفتن، که حکایت از بی دقتی یا بی سوادی یا هر دو دارد ...
اصلن به فکرم می رسد نکند متن دیگری را خوانده که نام نویسنده را بی اعتبار کند! مگر می شود این همه شعاری نوشتن و غیر واقعی نوشتن و دیالوگ های بسیار بی معنی، از یک نویسنده ای باشد که ستوده شده است. نه. یک جای کار اشکال دارد. باید بروم کتاب را بخوانم. اما نه. حتی اگر سی درصد از آن هم، همین باشد که خوانده شده، ارزش خواندن ندارد.
اما مگر ممکن است چنین کتابی را دوست کتاب خوان و کتاب شناس ام معرفی کند؟! عجیب است. و در اینترنت می خوانم که جایزه گرفته. دیگر مطمئن شدم که جایزه ها هیچ معنایی ندارند در دنیای ادبیات. گرچه کمی رنگ و بوی فرمایشی دارد کتاب. آنقدر کلمه "خداوند" تکرار می شود که حال آدم ... از طرفی هیچ وقت یادم نمی آید در دیالوگ های روزمره - حداقل در تهران- کسی به جای "خدا" بگوید "خداوند"، و البته که قهرمان کتاب هم ساکن تهران است و در خیابان های تهران ماجراها رخ می دهد.

اشکالات داستان زیاد است. اما آنقدر مزخرف است که به گمانم حتی ارزش نقد کردن ندارد. - حتی بوسیله ی من که منتقد هم نیستم.- اما می خواهم بدانم کسی که چند کتاب ترجمه کرده؛ و در میان آنها کتابی هم از کارور است - پاکت نوشته کارور را این نویسنده ترجمه کرده- آیا می تواند اینقدر مزخرف سر هم کند؟

پ.ن: آن وقت ها می گفتیم اگر کسی از جلوی دانشگاه هم رد شده باشد؛ باید بافرهنگ تر از این باشد. وقتی رفتار ناامید کننده ای از هم کلاسی ها یا استاد یا ... می دیدیم