حرف های یک ورپریده

آیا لذت، عشق است؟ لذت، حاصل حرکت خاطره است. من به یاد دارم که شما تا چه حد محبوب و مطلوب بودید؛ تا چه حد ملایم و مهربان بودید؛ تا چه حد به من احساس راحتی می دادید. بنابراین می گویم: «عاشقت هستم» . ولی این عشق است؟ ضمنا آیا به هر حال لذت قابل انکار است؟ آیا نگاه کردن به جریان آب در یک نهر به شما احساس لذت نمی دهد؟! آن لذت چه اشکالی دارد؟ در این لذت هیچ اشکالی نیست. اشکال زمانی پیش می آید که فکر وارد صحنه می شود و می گوید: چه قدر این منظره زیبا است؛ من باید آن را نگه دارم؛ استمرار بدهم؛ باید آنرا به حافظه بسپارم؛ باید آنرا تقدیس و تجلیل کنم؛ امیدوارم بتوانم بیش از این از آن بهره مند گردم. آن گاه تمامِ حرکت لذت وارد عمل می شود. و ما آن لذت را عشق می نامیم.