حرف های یک ورپریده

شنیدم که فیس بوک مردم را دلسرد می کند. این نتیجه ی تحقیقاتی بود که انجام شده است. شاید قبلا هم شنیده باشیم چیزهایی از این دست. زیرا که اغلب کاربران بهترین لحظه های زندگی شان را شیر می کنند. آیا این عدم راستگویی و صداقت است. زیرا من نیز سعی کرده ام هر وقت بهتر بوده ام بنویسم و یا حضور داشته باشم. نه تنها روی فیس بوک, که هر کجا رد پایی گذاشته ام - نه همیشه اما اغلب- سعی کرده ام در بهترین حالت خود باشم. حتی وقتی از رنج گفته ام, زمانی گفته ام که بر آن غلبه کرده ام.
چقدر این حالت عدم صداقت است؟ نمی دانم.
اما می دانم این حالت را در دنیای واقعی نیز سعی کرده ام رعایت کنم. و گاه در نگاه اطرافیانم به طور اغراق آمیزی پر انرژی و خوشحال و خوشبخت می نمایم! گرچه همیشه سعی می کنم به خوشی ها و خوبی ها بپردازم و آنها را بپرورانم , گر چه سعی کرده ام از آسیب ها و حساسیت هایم در مقابل آنها بکاهم, اما ...
همه ی ما می خواهیم که کمتر آسیب ببینیم. می خواهیم که از هر بادی نلرزیم, اما باید بپذیریم که همه چیز نسبی است. کاسب کاری پیچیده در خرافات, که ادعای ساختن یک لایه ی محافظ برای دیگران دارد - و گاه رقم های کلانی برای انجام چنین کارهایی درخواست می کنند- نشان از این خواست طبیعی انسان ها دارد. و باز هم اما ...
فهمیدم که گاه باید به دیگران نشان دهم که من هم تحمل همه چیز را ندارم. باید نشان دهم که گاهی خسته تر از آن هستم که بتوانم باری برای آنها بردارم. و باید نشان دهم که من هم انسان هستم با همه ی ضعف ها و کاستی ها ...