اصلا میخواستم یه چیز دیگر بگویم یه چیز دیگر شد. میخواستم بگویم با خانم ها بهتر می شود کنار آمد. بهتر بگویم خانم ها قابل انعطاف تر هستند و راحت تر شرایط تو را می پذیرند. البته تا وقتی که بحث کار نباشد. در آن صورت همیشه ترحیج داده ام با یک مرد روبرو باشم!!
نه. حکم مطلق نیست. با توجه به تجاربی که دارم, معمولا اینطور بوده است. شاید نقش تربیت اجتماعی باعث این وضع باشد. وقتی خیلی ساده با پسری دوست هستی, یا میخواهی دوست باشی, باید هزار و یک غلط پیش فرض را اصلاح کنی و هزار و یک قانون و قرارداد جدید وضع کنی!! و اینها همه گاهی خسته کننده است. توضیح واضحات. توضیح آنچه که زمان باید مشخص کند و از ترس سوء تفاهم, مدام مجبور به توضیح و رفع سوئ تفاهم ها می شوی.

همه ی اینها به علاوه ی اینهمه خط و خطوط که به مدد جامعه ی بسته اسلامی داریم, اوووه چقدر طولانی شد.
فکر می کنم در نهایت از خیر هر نوع ارتباط می گذریم. هر حرکت و هر لبخند و یا حرفی می تواند باعث یک توقع بیجا شود. و همه ی اینها را مدیون جامعه ی ... هستیم. سختی های زندگی هم که روابط را پیچیده تر و سخت تر می کند. از عاطفه های وافر که همه ی ایرانی ها دارند که نگو. گاه انچنان سرریز میشود که بهتر است نامش را کنترل یا فضولی بگذاریم.

پ.ن: به او می گویم چند وقتی پیدایت نیست, نگرانت شدم. می گوید:" من باید نگران شما باشم وقتی خبری از شما ندارم. اینجا اروپا است, وقتی کم پیدا هستم, به این معنی است که خوشحالم. اما اگر شما نباشید, هر اتفاقی ممکن است رخ داده باشد."